Καιρός να γράψω...

Τις τελευταίες μέρες στο σχολείο πολλά περίεργα λέω και ακούω....

Στην ερώτηση "ποιο επίθετο βγαίνει από το ουσιαστικό ύφασμα;" Η απάντηση μιας μαθήτριας ήταν "ηφαίστειο!" :ΟΟΟΟ

Στο μάθημα των Θρησκευτικών, την ώρα της εξέτασης του μαθήματος, περίμενα να ακούσω τι φώναζε ο λαός όταν πήγε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα. Ο λαός φώναζε "Ευλογημένος είσαι Εσύ που έρχεσαι από το Θεό". Ρώτησα λοιπόν μια μαθήτρια κ αφού δεν έπαιρνα απάντηση είπα να βοηθήσω. Λέω λοιπόν "Ευλογημένος...." και η μαθήτρια όλο χαρά μου λέει "Ευλογημένος ο καινούριος χρόνος!"

Επίσης στο ίδιο μάθημα, ρώτησα ποιος πρόδωσε τον Χριστό, και η απάντηση ήταν ο Νίνο!!!!!!!!!!!! (δεν ξέρω όμως αν είναι ο γνωστός...)

Στην Ιστορία, "Τι πρόσφερε ο Οδυσσέας στους νεκρούς όταν πήγε στον κάτω κόσμο;" και η απάντηση "Μέλι, γάλα και κορνφλέικς..."

"Ποιον πήγε να συντήσει ο Οδυσσέας στον κάτω κόσμο;" ....."Τον Υπηρεσία" (αντί για τον Τειρεσία...)

Φυσικά κ εγώ δεν πάω πίσω...

Την ώρα της Φυσικής που κάναμε πειράματα είπα "συνδέουμε τα καλώδια σε μια παραλία..." περιττό να πώ ότι όλη η τάξη έσκασε στα γέλια, και μετά από λίγο ήθελα να χρησιμοποιήσω για παράδειγμα ή τη σκούπα που σκουπίζουμε ή το σίδερο που σιδερώνουμε, και έκανα μία μίξη κ είπα "το σίδερο που σκουπίζουμε!"
Παιδάκια είναι κ αυτά πόσα να αντέξουν... Τα έπιασε όλα σπαστικό γέλιο κ εμένα μαζί... Λίγο η άνοιξη, λίγο το Πάσχα που έρχεται, μας έχουν πάρει τα μυαλά...

Βγήκαμε για καφέ, ξαναβγήκαμε για καφέ, για ποτό, για χορό, για φαγητό, παίξαμε επιτραπέζια, είδαμε ταινίες, διαβάσαμε, τι άλλο να κάνουμε? Ακούσαμε Χατζηγιάννη πόσες φορές, πήγαμε για περπάτημα, κάτσαμε στην παραλία, ξεκουραστήκαμε (πόσο πια), ηρεμήσαμε (παραηρεμήσαμε) πήγαμε για δενδροφύτευση (και θα ξαναπάμε), οργανώσαμε βραδιές facebook, τι άλλο πια? Μόνο για ψάρεμα δεν πήγαμε, αλλά τώρα που το σκέφτομαι γιατί όχι? Και σαν φαντάροι μετράμε τις μέρες, 19 και σήμερα... Θα περάσουν δεν μπορεί. Και τότε θα πάμε στον πολιτισμό να δούμε τι χάνουμε και πάλι πίσω ξανά.

Πάλι καλά που είμαστε 4... Στο σχολείο μαζί, τα βράδια μαζί μας τελειώνουν και τα νέα. Και τι να νέα να έχουμε αφού όλα μαζί τα κάνουμε... Βέβαια όλο και κάτι βρίσκουμε να πούμε, να σχολιάσουμε (καλοπροαίρετα πάντα!) ή να γελάσουμε. Δεν πρέπει να έχουμε παράπονο, είναι και τα παιδιά του χωριού και οι αστυνομικοί και την παλεύουμε κάπως καλύτερα. Πολύ ησυχία όμως στο χωριό. Που πηγαίνουν όλοι όταν νυχτώνει???

Δεν περίμενα να το πω αυτό τόσο νωρίς. Πήρα το πτυχίο μου τον Ιούνιο και τώρα πριν από λίγο μου έστειλαν SMS από το ΥΠΕΠΘ ότι διορίστηκα ως αναπληρώτρια δασκάλα στα Δωδεκάνησα. Και μόλις χτες έμαθα ότι περνάω στο ΦΠΨ Ιωαννίνων με το 10%.

Βασικά τα είχα προγραμματίσει διαφορετικά και μου ήρθαν κάπως τώρα. Χαίρομαι πάρα πολύ που θα πάω αναπληρώτρια. Από τα Γιάννενα που μένω πρέπει να πάω στα Δωδεκάνησα. Και δεν ξέρω και σε ποιο ούτε πότε. Και πρώτη φορά θα μείνω μόνη μου. Μόνο για ταξιδάκια έφευγα από το σπίτι. Δεν είχα απαίτηση να είμαι ούτε καν εδω γύρω από τα Γιάννενα. Έλεγα Επτάνησα, Πελοπόννησο, Μακεδονία κάπου... Αλλά Δωδεκάνησα? Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι έχει θα έχει θάλασσα.

Έχω συγκλονιστεί! Και έχω τόσα πολλά που πρέπει να σκεφτώ. Δεν νομίζω ότι θα κοιμηθώ σήμερα.

Και ναι είμαι ακόμα στη Σκωτία στο Εδιμβούργο και κάνω τις χειμερινές μου διακοπές. Ξεκουράζομαι, γεμίζω τις μπαταρίες μου, παρόλο που δεν εχώ ιδέα τι θα κάνω όταν επιστρέψω και διεύρυνω τις γνωριμίες μου.

Καταρχήν γνώρισα τον πρώτο, ίσως και μοναδικό Γερμανό που δεν πίνει μπύρα! Και όχι μόνο αυτό, αλλά επίσης δεν πίνει χυμό, γάλα, κρασί, τίποτα απολύτως, μόνο νερό και τσαί. Το βράδυ που πηγαίνουμε σε παμπ ζητάει τσάι αλλά φυσικά ουτέ που τον παίρνουν στα σοβαρά... Το πρωί όλοι τρώμε γάλα με δημητριακά και αυτός ένα μπολ σκέτα δημητριακά. Ίσως να μην είναι περιέργο αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι κάποιος μπορεί να πίνει μόνο νερό... Επίσης ο Γερμανός αυτός γελάει συνέχεια και με όλα, είναι θετικός άνθρωπος, και κάθε μέρα λέει ότι είναι η καλύτερη της ζωής του. Και χθες ήταν η δεύτερη καλύτερη. Η χαρά της ζωής!

Ένας άλλος επίσης Γερμανός είναι εθισμένος, όπως λέει ο ίδιος και όπως φαίνεται, στον καφέ, στο τσιγάρο και στη μπύρα. Μονίμως πίνει καφέ, καπνίζει και το βράδυ ακρετές μπύρες, κάθε βράδυ όμως!

Ο τρίτος Γερμανός είναι πολύ ήσυχος, ούτε που έχω ακούσει τη φωνή του. Γελάει βέβαια με τα αστεία του πρώτου.

Επίσης, γνώρισα και ένα Πολωνό ο οποίος μιλάει υπερβολικά και πολύ γρήγορα και όπως είπε κάποιος είναι παρλαπίπας!

Μ' αρέσουν οι αυτές οι παρέες. Μ' αρέσει να γνωρίζω άτομα από διαφορετικές χώρες και να μιλάω μαζί τους. Μ'αρέσει να βλέπω πράγματα που ούτε καν φανταζόμουν. Κι ας με κρατάνε ξύπνια μέχρι αργά γιατί κάθονται στο δωμάτιο που κοιμάμαι... 

Το σαββατοκύριακο πήγαμε εκδρομή στο St Andrew της Σκοτίας. Χάλια ο καιρός, είχε πολλή βροχή και κρύο. Εγώ φυσικά ήμουν ντυμένη σαν κρεμμύδι. Πήραμε το λεωφορείο από το Εδιμβούργο και φτάσαμε σε 1,5 ώρα. Είδαμε τα ερείπια του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Ανδρέα και το κάστρο.

Δυστυχώς όμως δεν είχα το μαγιό μαζί μου να κάνω μπάνιο στη θάλασσα. Παρόλο που είναι Αύγουστος, είχε 10 βαθμούς, καταιγίδα και αυτή την παραλία:

Ήταν ένα καταπληκτικό καλοκαίρι, δεν έχω παραπόνο. Πήγα διακοπούλες με γονείς και φίλους, πέρασα πολύ ωραία, έκανα αρκετά μπανάκια, μαύρισα και τι άλλο έμενε; Ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Όχι Χαβάη, Ντουμπάι, Μαλβίδες και τα σχετικά, αλλά Σκοτία.

Έκανα το βαρετό ταξίδι μεχρι την Αθήνα, πήγα στο αεροδρόμιο αρκετά νωρίτερα όπως πάντα γιατί θέλω να έχω χρόνο μπροστά μου (ακόμα και αν το παρακάνω μερικές φορές...), και μόλις μπήκα στο αεροπλάνο κοιμήθηκα πριν ξεκινήσει. Ευτυχώς κοιμήθηκα και δεν αγχώθηκα γιατί άργησε 1,5 ώρα να ξεκινήσει και παραλίγο να χάσω την επόμενη πτήση. Τα πρόλαβα όλα μια χάρα και έφτασα στη Σκοτία.  

Ο καιρός όμως δεν με υποδέχτηκε και τόσο καλά. Είχα έρθει και άλλες φορές και ήξερα τι με περίμενε. Εδώ και δύο μέρες δεν έχει σταματήσει να βρέχει... Έλεος πια! Πόσο μπορεί να βρέχει; Εδώ δεν είναι καλοκαίρι; (Το έχω ξαναζήσει φυσικά το σκηνικό και μυαλό δεν βάζω γιατί και πάλι έφερα και καλοκαιρινά ρούχα, έτσι για να τα κάνω μια βόλτα και να κουβαλάω περισσότερο βάρος.) Δε λέω και πάλι το τοπίο είναι πανέμορφο. Μελαγχολικό αλλά μαγευτικό. Ας βγάλει όμως και καμιά μέρα ήλιο γιατί πρέπει να πάμε και για ψώνια...!

Έφτασε η μέρα των φοιτητικών εκλογών. Εδώ και πολλές μέρες έχει ξεκινήσει η προεκλογική εκστρατεία. Παντού αφίσες και φυλλάδια της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ και της ΠΚΣ, αυτά έχουμε στο τμήμα μας, που βρίζονται μεταξύ τους και παραθέτουν το έργο τους και το όραμα μας τους για το μέλλον. Βασικά, βρίζονται μεταξύ τους. Βέβαια το μόνο έργο που έχουμε δει ως τώρα είναι τα φοιτητικά πάρτυ στα κλαμπ και οι εκδρομές.

Τις τελευταίες μέρες όμως το έχουν παρακάνει. Μια που έπιασε και η ζέστη, έχουν φέρει κατί ηχεία - θηρία, τα οποία από το πρωί παίζουν σκυλοτράγουδα στη διαπασών. Φυσικά είναι στην είσοδο του πανεπιστημίου στον υπαίθριο χώρο. Όμως εκεί τυχαίνει να είναι και τα παράθυρα των τάξεων που γίντεται το μάθημα. Και κάθονται όλοι γύρω γύρω, ο καθένας στη δική του πλευρά, στα γνωστά τραπεζάκια.

Λοιπόν κάτι μέρες σαν την σημερινή, γινόμαστε όλοι μια παρέα, οι κόκκινοι, πράσινοι και μπλε πλησιάζουν όσους πάνε να μπούνε στο πανεπιστήμιο τους φωνάζουν με τα μικρά τους ονόματα θυμούνται να ρωτήσουν τι κάνουν, πως τα περνάνε, πως πάνε τα μαθήματα κλπ, α και μια μιλήσανε τους τονίζουν ότι αύριο είναι υποψήφιοι και να θέλουν να τους ψηφίσουν. Ναι να τους ψηφίσουν για να μπορούν να συμμετέχουν επίσημα στη κόντραμε τα άλλα χρώματα.

Στις εκλογές βέβαια πρέπει να ψηφίζουμε για να ακούγεται η φωνή μας. Εγώ όμως αύριο δεν θα πάω να ψηφίσω. Γιατί δεν συμφωνώ με τα αιτήματα τους και γενικά τη νοοτροπία τους. Όπως είπε και μια φίλη θα ακουστεί η σιωπή μας αύριο.

Αρχάριος ενήλικος μαθητής κατά τη διάρκεια του μαθήματος αγγλικών...

- What part of the country are you from? = Ποιο κομμάτι της χωρας είσαι;

- University cafe = πανεπιστημιακή καφετέρια

- The students in the cafe aren't in England = οι μαθητές είναι σε μια καφετέρια που δενείναι στην Αγγλία

- armchair = το μπράτσο της καρέκλας

- big - μπιννγκ ή πιγκ

και το καλύτερο....

South Africa = Σαουδική Αφρική !

Και εγώ σήμερα το πρωί ξύπνησα κάπως απότομα. Κατά τις 9:30 με πήραν τηλέφωνο από το Πανεπιστήμιο να με ρωτήσουν αν είχα δώσει ένα μάθημα. Περνούσαν τους βαθμούς και ενώ είχα υπογράψει ότι παρέδωσα το γραπτό δεν το έβρισκαν! Εν τέλει το είχα δώσει χωρίς όνομα...είπα να τους αφήσουν να μαντέψουν ποια είμαι (αν είναι δυνατόν!). Πάλι καλά όμως που με πήραν τηλέφωνο! Μισοκοιμισμένη, μισοξύπνια έκατσα να δω τα πρωινάδικα. Και συγκεκριμένα τα ζώδια. Με πήρε ο ύπνος στον Λέοντα και ξύπνησα στο Ζυγό, χάνοντας το ζώδιό μου. Με πήρε ξανά ο ύπνος και ξύπνησα 11:55. Ωραία... Στις 12 είχα ραντεβού με τη φίλη μου να πάμε στη σχολή... Ωραία... Τσακίστηκα να ντυθώ και πέταξα για να πάω. Την έστησα βέβαια κανά 10λεπτο. Κατάφεραμε όμως να φτάσουμε στο Πανεπιστήμιο!

Πολύ ωραία! Αναγκαστικά έπρεπε να πάμε στη Γραμματεία για μια βεβαίωση. Το χειροτερό μου είναι οι Γραμματείες. Πάντα όλοι είναι εκνευρισμένοι, μιλάνε απότομα και ότι τους ζητάμε πάντα τους κάνει κόπο να το κάνουν (π.χ. να εκτυπώσουν μια βεβαίωση) και αγανακτούν. Αυτή τη φορά δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά γιατί πολύ απλά η Γραμματεία ήταν κλειστή. Και ο λόγος: γινόταν μια εκδήλωση για την έναρξη ανέγερσης νέου κτηρίου στο χώρο του Πανεπιστημίου, στην οποία, αν και κράτησε από τις 11 ως τις 12 και κάτι, έπρεπε να παρεβρεθούν όλοι και να παραμείνει η Γραμματεία κλειστή όλη μέρα. Ωραία!

Πήγαμε στις ανακοινώσεις της σχολής μας να δούμε αν έχουν βγει τα μαθήματα. Βγήκε ένα μόνο μάθημα, αυτό στο οποίο έγραψα τέλεια, περίμενα 10 και καλύτερα από όλα όσα έδινα. Πήρα 7. Χμ, αν πήρα σε αυτό 7 στα άλλα τι θα πάρω; We'll see... Πήγαμε και σε ένα άλλο εργαστήριο να μάθουμε τους βαθμούς αλλά μας είπαν να πάμε την άλλη εβδομάδα. Είναι η τρίτη εβδομάδα που λένε το ίδιο... Κάποια εβδομάδα θα τα βγάλουν, δεν μπορεί.

Το μόνο που έμενε ήταν να πάμε στο κυλικείο να πάρουμε το πρόγραμμα του νέου εξαμήνου. Δεν το είχαν και μας έστειλαν στη Γραμματεία του μεταπτυχιακού. Όχι που θα γλιτώναμε τις Γραμματείες. Φυσικά πήγαμε και αρνήθηκαν να μας το δώσουν , όπως επίσης αρνούνται να το βγάλουν στο Internet. Μήπως είναι μυστικό; Θέλω να μάθω το πρόγραμμα των μαθημάτων, μπορώ; Με το ζόρι και αφού μας μίλησαν κάπως ειρωνικά μας το έδωσαν. Για μια εβδομάδα τουλάχιστον πιστεύω δεν θα ξαναπάω στο Πανεπιστήμιο. Η υπόλοιπη μέρα πέρασε όμορφα!